Ég er tímabundið að blogga á annarri síðu http://ufsm.freeforums.org/

Ja hvað skal segja...

Eins og sjá má á fyrri færslum er margt búið að vera í gangi undanfarið. En mér sýnast breytingarnar vera af hinu góða. Það besta er frelsið til að endurskilgreina hvernig ég lifi lífinu. Losa um fastmótaða þætti og endurraða þeim eins og mér hentar betur.

Innan BDSM lífsins eru margar skilgreiningar og þótt þær séu góðar til að finna sér fótstað og senda skilaboðin um hvaðan og hvert maður er að stefna þá eru þær oft bindandi líka. Dómína gerir ekki þetta eða hitt, Sadisti gerir þetta eða hitt.

Þessa dagana nýt ég einstaks frelsis frá þessum böndum, er að skoða mig frá grunni í dásamlegu limbói með unaðslegri manneskju. Skoða órannsakaða vegi í fullu trausti og finna óvænta þætti. Finna mína eigin rót að skilgreiningunum án þess að sleppa þeim að nokkru leyti. Það er mikil lukka að vera í þeirri stöðu og finna einstakling sem nærir mann jafn mikið og raun ber vitni. Mjá...

Sadomaso hefur verið einstaklega styðjandi við þetta ferli allt og gefið mér þann tíma sem ég nauðsynlega þurfti til að ná að endurstaðsetja mig. Takk fyrir það elsku paintoy, ég veit það er ekki auðvelt að þurfa að bíða svona og ég met það mikils.

Annað sem ég gerði nýlega og hefur aukið á þetta frelsi, er að draga mig að öllu leyti út úr þeirri geðveiki sem störf og atburðir innan senunar voru að verða. Mælirinn fylltist þegar mér varð ljóst að það skipti engu máli hvað ég gerði eða gerði ekki, kjaftasögur, illkvittni og árásir á góðar manneskjur sem gerði það eitt af sér að líka við mig og umgangast mig hættu samt ekki. Sumt fólk virðist þess fullvisst að nærvera mín ein sé þess megn að breyta einstaklingum sem er fullkomlega sjálfstætt og hefur myndað sér skoðanir á þeim grundvelli í einhverskonar heilalausar talspípur mínar. Það hvarflar ekki að því fólki að ástæða gagnrýni sé einfaldlega sú að aðrir sjái hlutina ekki eins og það gerir. Verði þeim að því. Ég vel að umgangast ekki svo rætnar sálir. Vonandi rennur stundargeðveikin af einhvern tímann. Á meðan nýt ég kyrrðarinnar.

Kveðja,
Goddess Lillith

Fyrir nokkru síðan skrifaði ég hér pistilinn Netsamtöl. Í þeim pistli birti ég nokkur skemmtileg samtöl við karlkynsaðila á netinu. Ég skráði mig nýlega á facebook og bætti við leik sem kallast þar Sea Wars en ég þekki sem Battleship. Í þessum leik er smá spjallgluggi þar sem fólk getur skipst á skilaboðum á meðan á þessum venjulega um 5 mínútna leik stendur. Um daginn átti ég þar tvö fyndnustu samtöl sem ég lengi hef átt við einhvern á vefnum. Ég vill endilega leyfa ykkur að njóta þeirra með mér.

Ljóðræni óákveðni gaurinn

GuyNr1: hi
GuyNr1: hi
Gyðjan: hi
GuyNr1: How are you
Gyðjan: good
GuyNr1: Where
Gyðjan: Iceland
GuyNr1: In the picture , you got out a lot of hammers
Gyðjan: hammers?
GuyNr1: Never, bitter, there
GuyNr1: Wet, how_many,
GuyNr1: You are playing good
Gyðjan: that is because I am consentrationg on the game
GuyNr1: good
GuyNr1: Beautifull, because , something, do,
GuyNr1:
GuyNr1: Speak, love, I think
GuyNr1: You aren't loving speaking
Gyðjan: No
GuyNr1: Then, goodbye
GuyNr1: okey
GuyNr1: Aren't you knowing english
Gyðjan: Obviously I am, I wrote in it earlyer, I howevwer like to play the game not talk in the chatbox.

Hratch Kestenian - My Little Lebanian

Hratch: hi
Gyðjan: hi
Hratch: where do u live
Gyðjan: Iceland
Gyðjan: U?
Hratch: lebanon
Hratch: how old r u
Gyðjan: 32
Hratch: virgin
Gyðjan: ?
Hratch: do u shave ur pussy
Gyðjan: Hahaha, u are weird...
Hratch: u look whorny
Hratch: do u want me to fuck u
Gyðjan: Well in the eye of the beholder...
Gyðjan: I think that could be a bit hard, noone has a dick that reaches from Iceland to Lebanon
Hratch: i can come to rekjavik
Gyðjan: You'd have too stand in line then. To many who want that position
Hratch: my dick is 10 inches long
Hratch: im sure ull like it
Gyðjan: One of mine is too.
Hratch: so what do u say
Hratch: do u want to eat some
Gyðjan: No not interested, my dear. How about you, do you like strapon sex?
Hratch: im comin dear
Hratch: to rape u
Gyðjan: Aww you are so cute
Hratch: get ready
Gyðjan: Nahh I like surprizes
Hratch: and shave ur pussy well
Hratch:  i dont like haiury ones
Gyðjan: Too bad for you
Hratch: big kisses to ur hot pussy
Gyðjan: Missed
Hratch: do u have a sister whorny like u

Netið er stöðug uppspretta ánægju

Kveðja,
Goddess Lillith

Þessa dagana eru miklar breytingar í gangi. Ég og Dúkkulísa slitum sambandinu okkar, í besta vinfengi og verð ég að segja að kveðjan hennar á blogginu hennar hlýjar mér um hjartaræturnar. Hlakka mikið til að eyða með henni tíma í framtíðinni og fylgjast með henni.

Þetta er ekki eina breytingin. Í kvöld ákváðum við maðurinn minn að slíta okkar sambandi. Það var líka ótrúlega vinalegt og þægilegt. Við elskum hvort annað mikið en höldum því áfram sem vinir.

Mig langar að þakka sérstökum vini mínum fyrir að vera sá sem sýndi mér að ég þurfti að breyta til, ýtti mér út úr stöðnun. Þakka þér.

Var að ræða við góðan vin í gær um ljóðin mín, ákvað í framhaldinu að pósta nokkrum sem tengjast umræðuefni þessa vefs. Ég er ekker atvinnuskáld, en þetta er eitthvað sem ég stundum geri til að geyma minningu eða grípa tilfinningu fyrir mig sjálfa, njótið eða hrjótið:

Ég sé þig skýrar en nokkur fyrr
horfi inn að kjarna
skil hismið frá
hefst svo handa

bind atómin
dreg fram faldar hliðar
særi út illa anda
moka mold að lífvana fræjum

án þess að kenna hvaðan breytingarnar koma

þú samþykkir meðvitað,
framtíðin örugg

---

Oddhvasst járn brýtur varnir
Ráðandi fylkingar á hverja hönd
stjórna sjónarspilinu
Stríðslúðar fylla hvelfingar
Fórnarblóð flæðir úr holdi
Lyktin yfirgnæfandi
Biturleikinn sætur
Engin miskun, engin undankoma
Innlima þig í ríki mitt.

---

Brjóstkassin rís og hnígur
Ég finn augu þín fylgja
Fætur lausir undan fargi
Góðan daginn segirðu
og ferð

Ég veit.

---

Fann þig á förnum vegi
plokkaði af þér vængina
batt þig í vef minn
vafði límþráðum um þig
tók af þér andardráttinn
horfði á þig hverfa í algleymið
geymdur en ekki gleymdur um stund
leysti þig úr fjötrunum
og sá nýfætt fiðrildið flökkta heim

Oft dreymir mig drauma sem tengjast BDSM og Fetish, þessir draumar eru góð rót að því að skýra hugmyndir manns að sessionum eða skerpa á hvað það er sem kveikir í manni. Í nótt dreymdi mig einn slíkann og datt í hug að skrifa hann niður auk annarra sem mig hefur dreymt og blogga loxins í leiðinni Það sem slær mig við þessa drauma er hve raunverulegir, raunsæir og nákvæmir þeir eru oft. Manneskjur og staðir eru réttir og að mestu rökréttir ólíkt öðrum draumum.

Draumur 1 Latexhittingur:

Draumurinn byrjar þar sem ég er að fara í flugvél á leið í latexhitting, greinilegt að þarna á margmenni að vera og mig hlakkar mikið til. Ég er í nýjum stígvélum þar sem sóli og 15 cm hæll sameinast (þarf að finna svona skó greinilega, mjög flottir). Ég fer svo úr flugvélinni og Sado sækir mig á flugvöllinn, hann er greinilega spenntur og geislar af honum meðan við keyrum út eftir íslenskum landshluta til heimabæjar Latexboy þar sem hittingurinn á að vera.

Þegar á staðinn er komið læt ég Sado um að koma inn með töskurnar og fer upp á stórt hótelherbergi þar sem fyrir eru Geir Fesseln, Rubberius, Dunbin, Latexboy, Loki og Ranier, allir komnir í gúmmígírinn og verið að skoða fötin sem ætlunin er að klæðast. Sado mætir með töskurnar og ég tek upp svartar gammosíur, nærbuxur sem líkjast í sniðinnu sundbolum frá 1940-60 (samkvæmt þessari síðu: http://www.fashion-era.com/swimwear.htm) báðar flíkurnar eru með háu mitti. Einnig er ég með uppáhalds svörtu og rauðu PVC stígvélin mín, latex hanskana og líklega topp þótt ég hafi vaknað áður en ég sá hann. Þegar ég er búin að taka þetta upp er ég að spjalla við ferðafélagana í smá stund og þegar ég lít aftur á fatastaflann minn sé ég að nett pils með A-sniði og háu mitti liggur ofan á þeim. Ég brosi og lít í kringum mig eftir hver það sé sem er að bjóða mér að bæta þessari flík við. Latexboy glottir létt í kampinn og leyndardómurinn er leystur. Allar eru þessar flíkur svartar og úr svipuðu efni, sem líkist hönskunum mínum.

Ég fer í nærbuxurnar og sest svo á rúmteppið til að fara í hinar buxurnar, þegar ég er komin með fæturnar í sitthvora skálmina og búin að rúlla upp á mið læri sé ég að Sado er búinn að setja á sig hálsólina og er að fitla við lásinn horfandi til mín. Ég brosi til hans og halla mér til hliðar í rúminu til að ná til hans og geta læst. Meðan ég er að því sé ég Dunbin sem klæddur er sínum hefðbundna latexbol og buxum, líta til mín og með bendingum spyr hann hvort hann eigi ekki að aðstoða mig við að rúlla buxunum upp alla leið sem ég þigg og hann fer í það  meðan ég læsi Sado. Allt var þetta mjög óþvingað, léttsensual, hlýlegt og vinalegt umhverfi þar sem allir voru að njóta undirbúningsins. Þarna hringdi vekjaraklukkan og ég vaknaði með bros á vör.

Draumur 2 Leikur við "Stúlku":

Ég er með Sado og CDstúlku á óskilgreindum stað. Sado bindur hana og heldur fótunum færir þá í sundur svo hún upplifir sig berskjaldaða, ég fer um stúlkuna mjúkum höndum og hún blómstrar (erfitt að útskýra).

Draumur 3 Leikur við Dúkkulísu og Sado:

Við keyrum í sumarbústað þar sem við komum okkur fyrir og Dúkkulísa klæðir sig í korsett topp sem hún á og pils og hjálpar mér í leðurkorsettkjólinn minn meðan Sado reimar stígvélin. Síðan snúum við okkur að því að setja Sado í svokallaðan teipgalla og ólar og annað í stíl. Við komum honum vel fyrir kyrfilega festum við vegg og svo sný ég mér að Dúkkkulísu. Bind hana á mjúka dýnu og set klemmur innan á brjóstahaldarann. Afgangurinn af þessum draumi er frekar nákvæmur en hann spannaði tvo daga af leikjum, samveru og svo gleðilega heimferð.

Læt þetta duga í bili.
Kveðja Goddess Lillith

Ég var að tala við Sadomaso áðan, umræðan snerist um hvort það að heyra af leikjum við aðra hefði áhrif á hann og þá hver. Í miðri umræðu sendir hann mér þennan lista yfir þarfaröð / forgangsröð fjölskyldunnar í hans huga:

1 Maðurinn minn
2 Undirgefin(nú Dúkkulísa) og Sado
3 Aðrir:

Og ég sá allt í einu hvaðan flestur misskilningur varðandi leikjafjölda liggur.
Þarfaröðin/forgangsröðin í mínum huga:

1 ÉG
2 Dúkkulísa, Sado og Maðurinn minn (reyndar fær hann meiri forgang ef um fjölskyldumál er að ræða, en varðandi kynlíf/leiki eru þau á svipuðu stigi)
3 Aðrir

Mjög áhugaverður samanburður fanst mér. Því að þótt Sado og Dúkkulísa séu mjög meðvituð um þarfir mínar, þá er það stundum þannig að þau gleyma að taka eitt inní og það er þörf mín fyrir að finnast ég óbundin aðstæðunum um hvað ég geri. Og þörf mín til að rannsaka nýja hluti og kima. Þessu má líkja svolítið við eldamennskuna heima. Ég elska að elda í eldhúsinu mínu með mínu fólki, verkfærum og hráefnum, og versla í góðu matvörubúðinni sem ég elska eða láta elda fyrir mig. En af og til langar mig að fara út að borða á exótískum veitingastað nú eða kaupa óþekktan rétt í búð sem ég veit ekki hvað selur. Afleiðingin er að ég kem með nýjar og ferskar hugmyndir heim í mitt eigið eldhús. Stundum tek ég að segja eitthvað af fólkinu mínu með. Nú eða borða ein eða með öðrum rétt sem þau undirbjuggu. En það er engin hætta á að ég komi ekki aftur, því heimiliseldhúsið og þeir galdrar sem ég geri þar eru undirstaða þess að ég þori út í heiminn að gera tilraunir. Þaðan kemur þekkingin mín og grunnurinn. Í stuttu máli, fjölskyldan mín er akkerið mitt og öryggisnet. Gerir mig að Dómínunni sem ég er og hafa forgang yfir allt nema MIG. Ég þarf að upplifa að ég geti verið ég eins og ég vil vera. Og eingöngu þannig get ég verið þeim næring til baka. Annars upplifi ég mig undir kvöð eða fargi og Dómínan í mér hverfur inn í dróma.

Tek það fram að yfir höfuð er þetta ekki vandi, eingöngu ástæða þess að ég þarf stundum að ræða lengur en annars um hvers vegna ég geri A eða B. Dúkkulísa og Sado eru almennt fullkomlega æðisleg með þetta.  Vandinn er ekki eins stór og ofangefin texti kannski gefur til kynna. Eingöngu undirliggjandi misskilningur eða mismunur á sjónarhól sem stundim gerir það að verkum að ég tala Grísku meðan þau tala Íslensku. Fullkomið dæmi um það að andstæðurnar sem við leitum að eru svo erfiðar umgengni, einmitt vegna þess að þær eru okkur andstæðar. En einmitt þessvegna eru þær svona gefandi líka, og sameiginlegu eiginleikarnir fleirri en margan myndi gruna.

Síðasta eina og hálfa ár hefur verið mjög lærdómsríkt. Ég hafði verið heima í mínum eigin huga með mitt BDSM og fetish og ég sé það núna að ég var orðin stöðnuð af aðgerðaleysi. Margt annað var að breytast á sama tíma. Fyrst þegar ég byrjaði ferð mína inní senuna var ég eingöngu með nokkrar hugmyndir. Sá fyrir mér að það myndi taka langan tíma að finna fólk við mitt hæfi og að ég þyrfti að fara hægt og róleg og láta mér það duga.

Raunin varð svo sannarlega önnur. Mjög fljótlega eftir að ég hóf göngu mína í íslensku senunni hitti ég Sado og varð hreint ótrúlega hissa að hitta masókista sem svaraði óskum mínum um hörku í leik. Flabergasted algerlega. Þá datt mér ekki í hug að blanda kynlífi við BDSM, fannst það ekki eiga saman. Sársaukaleikirnir voru líka mjög fullnægjandi og hreinn unaður, sem eingöngu hefur aukist eftir því sem ég held áfram. Stuttu síðar hitti ég undirgefna, óskorinn demant með mikla fróðleiksþörf. Ég sá strax að ég tengdist henni líka sterklega. Sado var sjóaði aðilinn sem hægt var að leika með nánast án þess að þurfa að hugsa, við virkuðum svo vel saman og undirgefin var viðkvæma blómið sem þurfti mikla umhugsun við leiki og oft gífurlega for og eftirvinnu og var mjög gefandi þannig. Á síðasta ári höfum við svo öll þróast saman. Undirgefin orðin að Dúkkulísu, sjálfstæðri og ævintýragjarnri stúlku sem farin er að skoða veröldina sjálf með góðum árangri. Sado hefur tengst mér meira á D/s grundvelli og við farin að rannsaka nýjar leiðir. Og ég er farin að blanda kynlífi og sterkari erótík í leiki mína með þeim og fann þar nýja dýpt og frelsi. Fann mig líka í latexi og leðri á nýjan máta og kyntist óramörgu sem ég hafði ekki þekkt áður.

Við alla þessa þróun bætast svo einstaklingar sem ég hef hitt innan senunnar sem hafa farið með mér í skyndiferðir og leyft mér að kynnast nýjum hliðum á mér. Nú eða með góðum samtölum eða öðrum vísunum sýnt mér eitthvað nýtt sem ég hef getað tileinkað mér. Til að nefna nokkur nöfn í engri sérstakri röð: Dunbin, Skuggi, Latexboy, Muninn, Linda, Pentagram, BitchQueen, Alvia, Thalía, Myrkraverk, Ritual, Stelpan, Loki, Stubbur, Myrkraverk, AmonRa, Geir, BellaMorte, Dísa, Master-S, Akoya, TotalerianState+1, Erus, Tarantula, Viridana, Sandra, Anita, Anastasia, Einherji, Fenrisúlfur, Hyde, Nonni, Pollagalli, Faceseat, Alexandra, Sólgarmur, Prinsessan, IcePrinsess, HerraG, Eva, Exotica, Rubberius, Slayer, Slaveslut, Pattinn, MC, V og margir aðrir sem ég örugglega er að gleyma hér. Ef ég gleymdi að skrifa ykkur fyrirgefið, ég var líka að hugsa til ykkar.

Þetta blogg varð eins og áður lengra en ég bjóst við. En þegar maður bloggar svona sjaldan vill það verða.

Ivy vinkona mín sem er með prófile á Mydungeonspace.com skrifaði þetta fullkomna ljóð:

 "The Slaves Prayer....
Let me serve with a pure and willing heart,
Let my actions be kind and good,
Let my thoughts be clean and clear,
Let my lips never utter falsely against my Mistress,
Let my hands never be idle and always serving,
Let my arms always be open, to comfort, to love, to hold,
Let my legs be strong whether kneeling or standing,
Let my head be held high with pride for my Mistress, even when it is bowed,
Let my presence never be a burden or a discomfort to my Mistress,
Let my nature be humble, meek, and never boastful,
Let my tongue know when to be held and never utter a sharp word,
Let my eyes shine with love and respect for my Mistress,
Let my body always be open to Her, and never hidden,
Let my service be an asset and not a disappointment to my Mistress,
Let my Mistress find joy in me,
Let my Mistress never be ashamed to own me,
Let my Mistress have faith in me,
Let my Mistress have trust in me,
Let my Mistress be pleased with me,
Let this prayer be my first thought when the sun rises in the morning, and my last thought when the moon rises in the evening."
~ivy~

Væri veröldin ekki æðisleg ef allir gætu skilið þessa tjáningu?

Núna er þó nokkuð síðan ég byrjaði að taka þátt í hinni svokölluðu "senu" hér á landi. Senan er það sem við köllum félagsskap okkar mislita BDSM/fetish/CD og svo framvegis hóps hér á Íslandi. Senan hefur margt gott fram að bjóða. Félagsskap við fólk með sama bakgrunn eða áhugamál, sem þó hefur svo vítt reynslusvið að maður lærir endalaust eitthvað nýtt, eða kynnist nýjum hliðum á sjálfum sér. Aðgang að reynslu annarra af tækjum og tólum sem sparar manni peninga og mistök. Vist öryggi sem felst í því að þar sem fólk þekkist veit maður að hverju maður gengur með leikfélaga. Og fyrir nýliðana er það ótrúlega gott að geta spurt ráða á fyrstu skrefum sínum á nýrri braut. Margt annað mætti telja. Það að vera partur af senunni hefur gefið mér sem félagsveru ótrúlega mikið auk þess sem þar kynntist ég báðum þrælunum mínum. Að þessu leyti hefur senan gert líf mitt ríkara og betra. Á síðasta Freakout lá við að ég táraðist, þegar ég stóð í sal fullum af fólki sem þorði að vera það sjálft og sjá aðra.

En lífið er víst ekki dans á rósum. Engin ástæða til að ætla það, enda held ég að margir hér þiggi þyrnana frekar. Ég kvarta víst ekki yfir því en hef meiri áhyggjur af lirfuvandamálinu. Í felum í miðju nokkurra fríðra rósa í okkar litskrúðuga vendi eru nefnilega lirfur. Þær naga í hýsla sína og valda þeim óöryggi og óþarfa minnimáttarkennd. Gróa á leyti fer af stað og áður en varir er ein fjöður orðin að lifandi málglaðri hænu. Lirfurnar naga í þá sem þær telja vænlega til að hlusta og segja þeim að þessi eða hin rósin sé að reyna að verða stærsta og mesta rósin, hún ætli að planta sér í miðju nokkurra rósa, stytta stilkana þeirra og tróna á toppi alls. Og ekki nóg með það, rósin metnaðagjarna hefur verið að tala um hinar rósirnar og ætlar sér með því að safna sér fylgjendum sem eigi eftir að bola öllum frá.

Það er mismunandi hverja lirfurnar nefna sem illvirkjann, og oftast fer það eftir við hvern þær ræða. Þær segja A að B sé illvirkinn og skutlast svo í kaffi hjá B og básúna um A. Illvirkjarnir eru venjulega valdir eftir áætlaðri valdastöðu sem er mis vel áætluð. Að vera flamboyant, félagslynd manneskja, nú eða ötul í að taka átt í skipulagningu er nóg til að sumir sjái "augljós" merki um einhverskonar valdabrölt. Þeim gæti oftast ekki skjöplast meira, en það breytir engu. Það er þægilegt að segja slíkt um viðkomandi og þá verður það oft að veruleika í hugum annarra.

Ein aðal ástæðan fyrir að lirfurnar eru í fullum bisness liggur í að áætlaðir illvirkjar hlusta á þá. Gleypa við vitleysunni og telja óþarfa að tala beint við umrædda aðila. Og lirfurnar nærast og fitna eins og púkinn á fjósbitanum forðum. Fylla upp líf sitt af gervi spennu og lífi við að þeytipíkast milli og vera jafnvel taldir besti vinur beggja aðila. Ástæður lirfanna eru mér að einhverju leyti huldar. Þó hefur mér tekist að tegundagreina nokkrar. Sumar eru spennufíklar, vilja lifa on the edge, ég mæli með base jumping sem alternative fyrir þær. Margir eru fréttafíklar og bara verða að hafa eitthvað til að smjatta á, hér er eitthvað sniðugt fyrir þær. Enn aðrir þjást af lífsleiða, þetta ætti að fixxa eitthvað fyrir þær. Svo eru nokkrar að reyna að draga athygli frá sjálfum sér, ég mæli með þessu fyrir þær. Einhverjar lirfanna eru líkega bara forvitnar og sjá þetta sem leið til að senda aðra til að spyrja spurninga sem þær þora af einhverjum ástæðum ekki að spyrja sjálfir. Mögulega eru þær að vonast til að sá sem spyrji lendi á mér í miðri fyrirtíðaspennu og taki af þeim höggið. Ég býð þessari tegund lirfa að kíkja bara í kaffi, ég bít alls ekki eins fast og ég stundum þykist, og just in case er alltaf hægt að skilja eftir safeupplýsingar hjá vini. Síðasta tegundin þjáist af einhverskonar skorti á sjálfstrausti og hafa séð þetta sem góða leið til að allir fíli þá, fyrir þá mæli ég frekar með þessu.

Og hvers vegna er ég að öllum þessum meðmælum? Fyrir mína parta hef ég barasta ekki aukaorku í þetta lengur. Mér er slétt sama hvernig aðrir hafa sín sambönd og hvað þeir gera og hef engan áhuga á völdum, þótt mér skiljist að annað sé sagt. Ég hef mikinn áhuga á að sjá senuna vera sem virkasta, eingöngu af eigingjörnum hvötum. Ég hef gaman að félagsskap annarra og er til í að gera margt til að hafa fjör í glæðunum. Þar sem verðlaunin eru oftast nöldur, baktal og vesen, hlyti ég að vera skápa-masókisti mikill ef ég sæktist eftir meiru slíku.

Venjulega heyrir ég lirfutalið eftir það óbeinum leiðum að engin leið er að vita hve langt það hefur ferðast. Ég vil taka það sérstaklega fram að ég veit vel að þeir sem spurðu eða ég heyrði þetta frá eru ekki alltaf lirfur sjálfir. Lirfur eru nefnilega snillingar í að dulbúa sig og senda aðra í fýluferðir. Því datt mér í hug að svara því algengasta bara opinberlega þannig að fólk gæti bara flett þessu upp.

Ég á tvo þræla, sadomaso og undirgefna, fyrir utan það hefur undirgefin sýnt áhuga á að eignast kærasta og bróðurþræl sem við höfum auglýst eftir í einkamála dálkinum á fetishiceland. Við höfum skoðað ýmsa möguleika sem ekki hafa gengið upp enn sem komið, en endaniðurstaðan yrði þá þrír þrælar. Ekki fjórir eða sex eða tíu til að nefna nokkrar tölur sem ég hef heyrt af. Ekki það að ég er fjölsambanda dómína og staðan gæti breyst hvenær sem er. Og það kemur engum við. Ég neyði engan í samband við mig, það er þeirra val og ber að virða. Það virðist algengur misskilningur að innan senunnar sé einhver keppni i gangi um fjölda eða flottleika þræla. Slíkt er að mínu viti bein vanvirðing við undirgefið fólk. Gefur til kynna að það sé einhverskonar vitskertar rollur sem smala megi hægri og vinstri eftir hentugleikum og láti bjóða sér slíkt.

Það kemur fyrir að ég leiki við aðila utan míns fjölsambands en það gerir viðkomandi ekki að þræl hjá mér frekar en það að kíkja í bíó geri einhvern að starfsmanni þar. Þetta kemur heldur engum við. Það er eingöngu mál þeirra sem ég leik við, mín sjálf og þeirra sem eru í beinu sambandi við mig hvernig ég hátta mínu kynlífi eða leikjum á meðan ég er ekki að misnýta neinn gegn hans vilja.

Ég er mjög félagslynd, forvitin og umhugað um að fólk fái sem mestar upplýsingar sem það þarf þegar það kemur fyrst á vefinn, munch, GYFO eða þing. Því legg ég mig fram við að rjúka að viðkomandi og kynna mig. Einhverjir hafa fengið þá flugu í höfuðið að þetta geri ég til að safna að mér hirð þræla eða fylgjenda. Segi þeir það sem þeir vilja, en ég persónulega held að þeir sem hitta mig séu sjálfstæðir einstaklingar sem ákveði sjálfir hvað þeim finnst um mig og séu ekki allir einhverjar rollur sem fylgi fyrstu manneskju sem þeir tali við. En ég þakka svo sem ofurtrú þeirra sem þetta halda á hæfileikum mínum.

Að lokum, ef einhver hefur nennt að lesa alla þessa langloku. Ætlunin með þessum texta er alls ekki að ráðast á persónur. Ég er sjálfsagt eins sek um að dansa með í lirfudansinum eins og aðrir. En ég vona að einhverjir lesi þetta og sjái hve fáránlegt það er að eyða tíma sínum í að vera lirfa eða lirfunautur. Svona með hreinni áhættu á væmnisofskammti þá held ég að skemmtilegra sé að vera rós af einhverju tagi eða fiðrildi. Og eyða orkunni í að bæta sjálfan sig og sambönd sín við aðra í stað þess að lifa annarra manna lífum eða láta spila með sig.

Mögulega er þessi lirfuflóra reyndar góðs viti, merki um að vöxturinn sé góður í senugarðinum okkar og nóg að bíta og brenna.

Kær kveðja,
Goddess Lillith

Þessa dagana er ég virkilega sátt Dómína, náði að sinna báðum þrælunum aðeins um helgina og stefnir allt í að það verði fleirri tækifæri fljótlega.

Annars er ég líka bara himinlifandi yfir nýju leðurstígvélunum og skónnum sem viss fótafetishisti gaf mér í gær og nýju vetrarkápunni sem ég fékk í dag. Fatakaup hressa mann alltaf smá, sérstaklega þegar þau eru gjafir frá fólki sem kann að meta mann.

Undirbúningur fyrir Freakout 2007 er á fullu blússi og GYFO partýin blómstra þannig að lífið er ljúft.

Bara aðeins að skella einhverju inn.

Ég var að ræða við nokkrar dómínur um helgina um það þegar maður er að leita sér að undirgefnum aðila til að leika með/ eiga í sambandi við eða annað slíkt.

Maður byrjar venjulega á að auglýsa eða kynnist óvænt einhverjum aðila á netinu. Til að auðvelda orðnotkun vel ég að nota karlkyns dæmi, þau eru líka algengari, þetta á örugglega við um kvennmenn líka. Síðan eyðir maður ómældri vinnu í að kynnast viðkomandi, skoða hvað er sameiginlegt, undirbúa hann undir þann leikstíl sem maður hefur, sjá hvað þarf að fara varlega í, finna út hvað eru hans áhugamál og hvort hann treystir sér í það sem maður sjálfur hefur áhuga á. Chécklistar eru sendir á mill. spurningar spurðar og svo framvegis. Er hann með ofnæmi eða heilsuvandamál sem þarf að taka tillit til, hver er reynsla hans og svo mætti lengi telja. En allavegana er þetta mikil vinna. Allt of oft kemur svo í ljós þegar þessu er öllu lokið að viðkomandi gleymdi að nefna það smáatriði að hann væri í sambandi. Þá hefst vinnan upp á nýtt með öðrum aðila. Ég er farin að spyrja strax í byrjun og fæ oft mjög móðguð viðbrögð við því að ég vilji ekki taka þátt í framhjáhaldi með viðkomandi. Og oft fæ ég svarið að ekki sé samband eingöngu til að komast að því síðar að svo var víst. En ef einstaklingurinn er einhleypur og laus er komið að næsta skrefi.

Að hittast í fyrsta skipti. Ég get sagt af reynslu að best er að hitta viðkomandi fyrst án þess að ætla að leika neitt. Það gefur báðum séns á að bakka út ef eitthvað er ekki að ganga í kemistríunni. Líka vegna þess að allt of oft eru viðkomandi til í að ljúga út í eitt til að komast í smá leik. Það er ekki eins auðvelt að ljúga í persónu. En samt hægt. Síðan kemur að því að hittast fyrir leik eða fínpússa vissa hluti sem koma upp við fyrsta hittinginn. Fólk hittist og byggir upp traust og Dómínan eyðir mikilli orku í að skapa leiki sem henta báðum.

En hversvegna er ég að skrifa þessa langloku? Jú vegna þess að allt of oft er öll þessi vinna komin í gang þegar sá undirgefni hverfur bara eins og dögg fyrir sólu. Lætur ekki vita af neinu, bara hverfur. Oft eru góðar ástæður til, eitthvað hefur gert það að verkum að viðkomandi þurfti að endurskoða stöðu sína eða hann áttar sig á að þrátt fyrir mikla samræðu vinnu þá var þetta meira en hann hafði gert ráð fyrir. Nú eða upp koma tilfinningar sem erfitt er að höndla. Einnig er inni í myndinni að raunveruleikinn og draumurinn séu alls ekki samhæfanlegir.

Það sem undirgefni aðilinn virðist sjaldan gera sér grein fyrir er að Dómínur þrátt fyrir að vera oft valkyrjur eru líka manneskjur. Það að viðkomandi hverfi vekur endalausar spurningar og engin eru svörin. Stutt bréf með ástæðum þess að viðkomandi er ekki að treysta sér til samskipta er allt sem þarf. Annað skapar virkilega slæma mynd af viðkomandi aðila, og Dómínur tala jú saman ef reynslan er slæm.

Í dag er ár frá því að við sadomaso lékum fyrst. Í tilefni dagsins var áætlað að hafa leik en svo var ég bara of veik til þess að framkvæma slíkt. Leikir eins og okkar sado krefjast fullrar orku. Ég varð eiginlega hálf þunglynd í morgun. Bölvaði veikindunum og var bara almennt í fýlu út í heiminn. Um hádegi spjallaði ég við sado gegnum msn og hann ákvað að kíkja til mín aðeins um fjögur leytið. Hann spurði hvort að það væri í lagi fyrst að ég var svona veik að hann væri samt smá stund hjá mér með hettuna og geirvörtuklemmur. Mér leist vel á hugmyndina, langaði að hitta hann og treysti mér auðvitað til að sitja kjurr og njóta þess að sjá hann í pínu klípu.

Hann kom svo með bragðaref handa mér og ég borðaði hann meðan sado fann til græjurnar. Stuttu síðar kom hann til mín með tvenn klemmusett og hettuna uppsetta. Hann beigði sig fram til að auðvelda mér að læsa hálsólinni og munnkeflinu uppblásanlega. Þrátt fyrir veikindin kveikti það strax í mér að hafa paintoyið mitt þarna fyrir framan mig og áður en ég vissi var ég byrjuð að toga í geirvörtuklemmurnar, af veikum krafti en samt ekkert varlega. Sado greip blíðlega um mjaðmirnar á mér á meðan og naut þessa greinilega. Ég togaði og sleppti og færði til í þó nokkra stund og fann hvernig þessi nánd og smáleikur hafði endurvekjandi áhrif á mig. Eftir nokkra stund var ég of þreytt til að toga meira og þá lagði sado höfuðið í kjöltu mér og við kúrðum í smá stund. Svo bað ég hann að nudda fæturnar á mér og það tók sinn tíma. Allt var þetta einstaklega náið og ljúft. Ég er mjög ánægð að við náðum að gera þetta litla þrátt fyrir hve ég var veik.

Annað í fréttum er að við höfum væntanlega fundið bróðurþræl fyrir undirgefna. Hann kallast amand og er mjög svipuð týpa í undirgefni og hún. Á stuttum tíma hefur hann tengst okkur vel og ég er einstaklega ánægð. Við sjáum hvað setur.

Og svo fannst mér síðan mín eitthvað svo líflaus að ég setti inn smá myndir fyrir fólkið mitt. Sado er einmitt svona cuddly en samt sterkur og undirgefin er kanínan mín. Amand er mjög hrifinn af vampírum svo ég skellti einni slíkri fyrir hann. Heimsækjendum síðunnar er velkomið að leika við þessar virtual útgáfur af þeim *glott*.

Síðasta föstudag hélt ég upp á afmælið mitt í MSC klúbbnum. Án efa eitt besta kvöld æfi minnar. Ég fór í klippingu hjá Loka kvöldið áður og um morguninn komu Sólgarmur og Dómínan hans til mín svo ég gæti unnið áfram í stórri scarification rún sem ég er að gera á honum. Við erum langt komin og eingöngu tvö eða þrjú stig eftir þar til rúninni er lokið. Ég skutlaði þeim svo og þegar ég kom aftur heim hafði undirgefin komið við með sokkabuxur sem ég bað hana um. Hún hafði skrifað á miða fallegan texta til mín og keypt súkkulaðikonfekt handa mér aukalega og það var virkilega ljúft að sjá.

Skömmu síðar kom til mín undirgefin aðili úr senunni sem kallast pollagallastrákur. Hann hjálpaði mér við undirbúning fyrir kvöldið, rakaði á mér fótleggina, naglalakkaði tærnar, litaði hárið og slíkt dúllerí. Á meðan gæddi ég mér á konfektinu og naut mín til hins ýtrasta.

Þegar hann var farinn kom undirgefin til mín með pizzu og við kláruðum að undirbúa okkur fyrir partýið, hún var í virkilega sætum bleikum latexbrjóstahaldara og latexnaríum auk skólastelpupils.

Hún fór aðeins á undan mér niður í MSC til að undirbúa með sadomaso og á meðan kláraði ég að taka mig til, Dísa og subbinn hennar akoya (góðar vinkonur mínar) voru svo indælar að sækja mig og skutla mér niðureftir. Þær meira að segja skutluðust til baka til að sækja myndavélina mína þessir englar.

Þegar ég kom niðureftir voru sado og undirgefin búin að setja upp kerti og blöðrur og sado byrjaður að binda undirgefna upp sem partýskraut. Hún leit ekkert smá vel út og bætti geypilega á stemninguna. Sado sinnti henni svo vel og ég "minglaði". Mér hafði verið útveguð heil Captain Morgan flaska til afnota þetta kvöld sem var skemmtilegur bónus. (Lesendum bloggsins til upplýsingar þá drekk ég ekki bjór og neyti nánast bara tvöfalds kapteins eða vodka í kók). Best að taka fram að engin ofurölvun var í dæminu.

Kvöldið fór skemtilega af stað og af og til bættust fleirri í hópinn, fólk fór í ýmsa leiki hér og þar og sýndist mér allir skemmta sér vel. Undirgefin var af og á bundin upp í meira en klukkutíma og er það ekkert smá afrek fyrir fyrstu upphengingu og hefði verið áhrifamikið þótt reynsla hefði verið til staðar.

Eftir að hún var losuð niður rólaði hún hægt með sadomaso í nokkra stund. Við fórum svo síðar inn í afherbergi og ætluðum að prófa gaddabeltið en undirgefin var orðin uppgefin eftir uppbindinguna og við hættum snarlega við. Eftir nokkra stund í rólegheitunum ákváðum við að best væri fyrir hana að halda heim á leið og hvíla sig. Orka er mikilvæg í BDSM og við svona leik fer hún oft hratt. Ég þakkaði henni fyrir hennar stóra part í veislunni og kysti hana bless í bili.

Upphaflega hafði sadomaso verið ætlað að vera í hvíldarhlutverki þetta kvöld, en fyrst við vorum orðin ein fannst mér tilvalið að snúa mér aðeins að honum. Ég byrjaði á að grípa létt í geirurnar á honum og þegar ég sá viðbrögðin langaði mig strax í meira. Sendi hann eftir hettunni góðu og innan stundar var hann kominn upp að vegg með hendur bundnar fyrir aftan bak. Á eftir fylgdi yndisleg pynting á geirvörtunum auk klofhögga og kreistinga. Ég sleppti mér algerlega í góða stund og það var hreint út sagt frábært. Eftir harðan leik í langa stund þar sem einu tækin voru hendur og fætur leið mér yndislega. Tók hann með mér að sæti og leyfði honum að leggja höfuð á hné mér og við áttum mjög ljúfa nærveru.

Þessi óhefti í hrái leikur án verkfæra var nýtt hjá okkur sadomaso. Þetta var óvænt tilraun sem heppnaðist vel. Fyrsta skiptið er alltaf svolítið heft til að skoða mörkin en ég naut mín ýtarlega. Sado líka. Mér fannst einstaklega gaman að hafa hann þarna á mína miskunn og vita að hann fílaðir það. Út frá þessu fór ég svolítið að spá í hað það sé sem drífur mig áfram í svona aðstöðu og hallast mest að því að í raun sé það sú vissa að vita að ég geti meitt einhvern hrottalega og drottnað yfir og fengið niðurstöðuna : all shall love me and despair" skilyrðislausa væntumþykju. Á eftir fæ ég aukna umhyggjutilfinningu og finn mikið frelsi í því að finnast hinn aðilinn hafa unnið fyrir hlýjunni.

Í partýinu var ungur drengur sem fílar mikið að láta kefla sig og flengja, ég sá að hann var svolítið að líta í kringum sig svo ég nefndi það við aðra dómínu þarna. Hún skellti sér beint í að flengja hann vel til og ég sá ekki betur en honum líkaði það einstaklega vel. Á meðan sat ég og naut útsýnisins með sado við hné mér.

Eftir þetta var ég komin í bæjarfílinginn og við kláruðum partýið. Ég tók með mér fyrrnefndan dreng og endaði kvöldið með stæl með því að flengja hann vel og rækilega inni á klósetti á skemmtistað í bænum. Nýstárleg en skemmtileg reynsla það.

Ég hringdi svo í undirgefna og hún keyrði mig heim, hjálpaði Dómínunni sinni úr corsettinu og stígvélunum og ég fór svo að sofa. Daginn eftir kíkti hún svo aftur til mín og við skemmtum okkur fram eftir degi við leiki.

Mjög ánægjulegur dagur, einstaklega.

Næstu helgi held ég upp á afmælið mitt með kinkvinum, auglýsing um partýið er á fetishiceland.com, eða hægt er að senda mér póst á -----. Nú eða hringdu bara ef þú þekkir mig. Takið fram í póstinum hvernig eða hverju þið tengist.

Fetishiceland er niðri svo ég set þetta hérna inn.

GL Partý, Ammæli... föstudaginn 27 apríl næstkomandi

Undanfarið hafa verið svokölluð Get your freak out partý í gangi hér í senunnni og þau gengið framar vonum. Ég, Goddess Lillith, á afmæli þann 28 apríl næstkomandi og ég bara stóðst ekki mátið að nýta tækifærið fyrir enn eitt partýið. Því býð ég ykkur kæru fetishiceland meðlimir í rokkna partý föstudaginn 27 apríl næstkomandi. Gaman væri að sjá sem flesta, uppáklædda í sín skemmtilegustu fetishföt, mæta til að halda upp á afmælið mitt með mér á sem skemmtilegastan máta.

Aðgangseyrir er aðvitað enginn að þessu sinni en þeir sem vilja gauka að mér afmælisgjöf geta td fengið hugmyndir á óskalistanum hér til hliðar.

Takið eftir að ég er að bjóða öllum sem koma vilja, það er alls ekki nauðsynlegt að þekkja mig eða hafa nokkuð með afmælishugmyndina að gera til að mæta, ég vill endilega að sem flestir skemmti sér saman

There was a couple who used to go to England to shop in a beautiful antique store. This trip was to celebrate their 25th wedding anniversary. They both liked antiques and pottery, and especially teacups. Spotting an exceptional cup, they asked, “May we see that one? We’ve never seen a cup quite so beautiful.”

As the Man handed it to them, the tea cup spoke. “You don’t understand,” it said, “I have not always been a tea cup. There was a time when I was just a lump of red clay.

My Master took me and rolled me pounded and patted me over and over and I yelled out, ‘Don’t do that. I don’t like it! Let me alone,’ but He only smiled, and gently said, ‘Not yet!’

“Then. WHAM! I was placed on a spinning wheel and suddenly I was spun around and around and around. ‘Stop it! I’m getting so dizzy! I’m going to be sick!’, I screamed. But the Master only nodded and said, quietly, ‘Not yet.’

“He spun me and poked and prodded and bent me out of shape to suit himself and then….then he put me in the oven. I never felt such heat. I yelled and knocked and pounded at the door. ‘Help! Get me out of here!’ I could see him through the opening and I could read his lips as he shook his head from side to side, ‘Not yet.’

“When I thought I couldn’t bear it another minute, the door opened. He carefully took me out and put me on the shelf, and I began to cool. ‘Oh, that felt so good! Ah, this is much better,’ I thought. But, after I cooled he picked me up and he brushed and painted me all over. The fumes were horrible. I thought I would gag. ‘Oh, please; stop it, stop it!!’ I cried. He only shook his head and said. ‘Not yet!’

Then suddenly he put me back in to the oven. Only it was not like the first one. This was twice as hot and I just knew I would suffocate I begged. I pleaded. I screamed. I cried. I was convinced I would never make it. I was ready to give up. Just then the door opened and he took me out and again placed me on the shelf, where I cooled and waited and waited, wondering, What’s he going to do to me next?

An hour later he handed me a mirror and said ‘Look at yourself”. And I did. I said, ‘”That’s not me; that couldn’t be me. It’s beautiful. I’m beautiful!”

Quietly he spoke: “I want you to remember, then,” he said, ‘I know it hurt to be rolled and pounded and patted, but had I just left you alone, you’d have dried up. I know it made you dizzy to spin around on the wheel, but if I had stopped, you would have crumbled. I know it hurt and it was hot and disagreeable in the oven, but if I hadn’t put you there, you would have cracked. I know the fumes were bad when I brushed and painted you all over, but if I hadn’t done that, you never would have hardened. You would not have had any color in your life. If I hadn’t put you back in that second oven, you would not have survived for long because the hardness would not have held.

Now you are a finished product. Now you are what I had in mind when I first began with you.”

He is the potter, and we are his clay. He will mold us and make us, and expose us to just enough pressures of just the right kinds that we may be made into a flawless piece of work to fulfill us.